sonsuzluk içinde göklerden sarkan
sayal yumağına tutunmuş adam.
soldurmuş renklerini gerçeklik fırtınası
anlamıyor cılız bir bedendir geriye kalan.
nasıl da densizce gece boyunca düşlüyor.
yaşamın anlamını bulacağını sanıyor.
anlamsızlık denizinden balık tutuyor
hep boş ağlar çektiğini görmüyor adam.
nefesine doluyor özgürlük kokusu.
göklerde sürüklüyor umut pususu.
aydınlık sığınacak ölüm kuytusu.
yalnızlıkla konuşuyor, durmuyor adam.
gerçekliğe savaş açıyor hayal kurarak
yapacağı tek şey yeniden uyanmak
ona göre yaşamak sadece var olmak
susarak haykırıyor, çürüyor adam.
deniz s.
kara kalem 