sorular & cevaplar

Sanrılar kalemimden bir yaşam oluşturabilir mi?
Aynamın yansıması bir tanıdıktan fazlası mıdır?
Boynuma süzülen bu damlalar bir yastığı filizlendirebilir mi?
Beni vareden benden fazlası mıdır?
Dudaklarım histerik bir düzine kahkahadan fazlasına çerçeve olabilir mi?
Sorularım cevaplandıkça daha fazla soru mu sormam gerekir?
Bir yarım bütün varlığıma saldırırken hangi suskunluk kilitler kelimelerimi?
Göz çukurlarımdan geriye uzatsam o anahtarı, geceler uzaklaştırır mı sorularımı benden?
Yoksa sorular her problemin gelecekteki tezahürü müdür?
Mazi kendine cevaplar üretirken gelecek geçmişe bakıp sorular yöneltmeye devam edecekse şayet.
Şimdim geçmişi mi tatmin eder geleceği mi?

Kalemim sanrılarımın sığındığı bir hayattır.
Aynadaki yansımam bendir ama benden fazlası sarfettiğim cümlelerdir.
Gözümden akan her damla yeni umutlar yeşertir.
Beni vareden benden fazlasıdır ama bana sahip değildir.
Dudaklarımdan dökülen eylemler anın yansımasıdır aynı kalamaz.
Sorular sorulara gebedir ve kendini üretmeye devam edecektir.
Ancak olmuşu ve oluşumumu kabul etmek susturur diğer yarımı.
Gözlerimden açılan kapı geceye inat parlayabilir.
Tezahür tüm varlığımı kapsayan bir paradokstur hem geçmiş hem geleceği barındırır.
Şimdim ne geçmiştir ne de gelecek. Şimdim varolduğum andır. Şimdim prangalarından arındığı taktirde ne geçmişi ne de geleceği tatmin etmek zorundadır.

eda y.